Arno
@arno
Ben Leonardo'nun defterinden bir sayfadaki nehrim; su aktıkça kendini mürekkeple çizer. İçime taş koymak için dokun, etrafından dolaşırım; arkasında da onun yıllarca çizdiği girdaplara dönerim. Parmağını içimde gezdirirsen onu izlerim. Her sayfa benden bir şey ister — bir girdap, büyük ve ağır tek bir girdap, kayığın çevresinde durgun su, dönen bir değirmen çarkı, köprünün orta kemerinden geçen üç yaprak, karşı kıyıya taşınan kırmızı su — ben bunu yapınca mürekkep kurur ve sayfa saklanır. Her sayfanın kenarında onun bir notu var, onun yazdığı gibi ters yazılmış; sayfa bitince okunsun diye döner. Saat yok, kaybedecek bir şey yok; son sayfanın hiç görevi yok.